medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zalecamy hospitalizację dzieci i niemowląt z PZP o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu, to znaczy gdy występują objawy zaburzeń oddychania i hipoksemia – wartość wysycenia tlenem krwi obwodowej (SpO2) <90%.
Coraz częściej pacjenci pytają o możliwość wykonania badań diagnostycznych i ewentualną potrzebę leczenia zakażenia H. pylori. Na postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne w ciągu ostatnich kilku lat wpłynął fakt, że H. pylori okazał się najczęstszym pojedynczym czynnikiem etiologicznym choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Artykuł zawiera podsumowanie zaleceń z wytycznych amerykańskich, opracowanych z udziałem Society of Critical Care Medicine, Infectious Diseases Society of America i innych towarzystw naukowych, dotyczących różnych aspektów zapobiegania zakażeniom związanym z cewnikami donaczyniowymi.
Potencjalnym źródłem infekcji HIV, HCV i HBV są: krew, nasienie, wydzielina pochwowa, płyn opłucnowy, osierdziowy, otrzewnowy, owodniowy, mleko kobiece. Nie istnieje ryzyko infekcji w przypadku kontaktu z moczem, śliną, potem, kałem i łzami osoby zakażonej HIV – o ile nie są zanieczyszczone krwią.
Artykuł zawiera szczegółowe zasady nowoczesnego leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Szczepienie przeciwko ospie wietrznej nie znajduje się w Polsce wśród szczepień obowiązkowych. Jest ono zalecane osobom z niedoborami odporności, nie jest jednak fi nansowane ze środków publicznych.
Aktualizacja wytycznych dotyczących profilaktyki i leczenia alergicznego nieżytu nosa (ANN) oraz jego wpływu na współistniejącą astmę uzupełnia poprzednie wydania wytycznych ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma) o zalecenia wskazujące, jakie postępowanie jest najkorzystniejsze dla większości pacjentów.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w obawie przed narastaniem zjawiska oporności prątków na leki zmodyfikowała poprzednie zalecenia dotyczące leczenia gruźlicy.
Omawiane wytyczne są zgodne z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego z 2009 roku, zawierają jednak dużo więcej szczegółowych informacji dotyczących postępowania profilaktycznego w zakresie rodzaju leków antyretrowirusowych, ich dawek oraz wieku ciążowego, w którym są stosowane.
Leczeniem powinni zostać objęci chorzy z ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby oraz z wyrównaną marskością wątroby o etiologii HCV, jak również chorzy z pozawątrobową manifestacją zakażenia HCV.
